Teatr elżbietański w Anglii.

Królowa Elżbieta ( lata panowania: 1553 - 1608 ) choć oficjalnie nigdy nie była mecenasem sztuki, potrafiła stworzyć specyficzne środowisko artystyczne, dawała licznym artystom pole do działania. Za jej czasów nastąpił rozwój teatru, sztuki i literatury. Świat usłyszał o licznych angielskich twórcach (szczególnie w dziedzinie teatru): Ch. Marlowe, R. Green, E. Spencer, G. Peele, Thomas Kyd, William Shakespeare.

Kierunki teatru:

Scena estradowa czerpała styl i rozwiązania sceniczne z teatru starożytnego (szczególnie greckiego ). 2-3 osoby (z rolami mówionymi) grały na podium. Sceneria stała, nie zmieniana podczas całego spektaklu. Początkowo były to niedojrzałe sztuki wystawiane przez amatorów.

Inscenizacja utworu na Uniwersytecie lub np. dworze Królowej. Na scenie budowano domy (szkielety drewniane obciągnięte płótnem). Jednorodne miejsce akcji. Stała sceneria lecz dekoracje bogate, liczne rekwizyty i symbole na scenie. W takich przedstawieniach grali już aktorzy bardziej profesjonalni.

Teatr publiczny. Sztuki wystawiane przez zawodowe trupy aktorskie. Zakazano im na pewien czas działalności, bo skupiając dużo ludzi przyczyniały się do roznoszenia chorób i odrywania się od pracy. W końcu zaczęto je budować poza granicami miast. Pierwsze teatry angielskie epoki elżbietańskiej: "The Theatre", "The Globe" (1599r.), "Hope", "Swin". Były to już normalne budynki (3 piętra). Miały dużą scenę i garderoby dla aktorów. Stosowano tu nowe rozwiązania techniczne - zapadnie, żurawie ( do "latania" ), wtaczane przedmioty. Prócz sceny wszystko było pod gołym niebem. Teatry te były dla wszystkich - zarówno bogatych jak i ubogich.

Teatr prywatny. Na czas zimy pokryty dachem, sztuczne oświetlenie (świece), droższy od publicznego, repertuar bardzo ambitny przeznaczony dla inteligencji, nie zmieniane dekoracje.

Tzw. "Maski" wystawiane w XVIIw. po zamknięciu teatrów za Jakuba I. Nowe sposoby inscenizacji - częste zmiany scenerii, dekoracji, strojów podczas spektaku.

Teatr nie podlegał cenzurze. Pojawiła się ona dopiero w okresie kontrreformacji (np. duchowieństwo ocenzurowało "Świętoszka" Moliera ). Stroje były bardzo ciekawe, drogie, niejednokrotnie należały do samych aktorów.

Dodaj swoją odpowiedź
Język polski

Teatr elżbietański w Anglii.

Królowa Elżbieta ( lata panowania: 1553 - 1608 ) choć oficjalnie nigdy nie była mecenasem sztuki, potrafiła stworzyć specyficzne środowisko artystyczne, dawała licznym artystom pole do działania. Za jej czasów nastąpił rozwój teatru, sz...

Język polski

Teatr Elżbietański - cechy

Teatr Elżbietański

Druga połowa wieku XVI to rozkwit życia teatralnego w Anglii. Powstało wówczas wiele zespołów dworskich jak i wędrownych trup teatralnych, zaś pierwszym gmachem, przeznaczonym wyłącznie do wystawiania sztuk b...

Język polski

Renesans - charakterystyka epoki

Renesans
Renesans jest epoką otwierającą czasy nowożytne. Przepaść między „starą” a „nową” kulturą europejską jest wielka, ponieważ na przełomie XV/XVI wieku we Włoszech, a w XVI wieku w innych częściach kontynentu, zmien...

Język polski

Ewolucja dramatu i teatru. Sięgnij do właściwych przykładów.

Dramat i teatr są nieodłączną częścią kultury i sztuki. Towarzyszą człowiekowi od antyku aż do chwili obecnej. W każdej z epok tworzone były w trochę innym celu i formie, lecz zawsze poszerzały artystyczny dorobek ludzkości.
Na po...

Język polski

Opracowane pytania na mature ustna (XVIII LO, Wrocław, 2002) - Renesans

Renesans


Epoka ta swe początki miała we Włoszech w XIV w. W innych krajach (na północy) zaczęła się pod koniec wieku XV. Jej kres to początek XVI stulecia we Włoszech i jego koniec na północy Europy (nawet do lat 30tych XVI...

Język polski

Barok - sciąga

Hasło: zastaw się a postaw się, Człowiek to tylko trzcina, ale trzcina mysląca
Andrzej Morsztyn-1621-1693 polski poeta
Barok-od polowy XVI do końca XVII. Nazwa wywodzi się bądź od portugalskiego określenia perły o nieregularnym ks...