Charakterystyka Nerona "Quo vadis".

Neron, trzydziestoletni cesarz Rzymu. Jako młody, niedoświadczony i nieodpowiedzialny człowiek odziedziczył tron po Klaudiuszu, który go zaadoptował.
Nowy cesarz Rzymu z zewnątrz jak i wewnątrz człowiekiem był przestrasznym. Postury bowiem był ogromnej, o wprost nieproporcjonalnej głowie osadzonej na ogromnym, tłustym karku. Charakterystyczny miał podbródek, z którego nieapetycznie wylewała się druga broda. Włosy miał rude, które dumnie dzień w dzień nosiły wieniec laurowy- symbol władzy największej. Krótkowidzem był, toteż często szmaragd przy oku widziano. Neron posiadał cechy małego, rozkaprapryszonego dziecka, bowiem uważał, iż wszystko co posiada jest najcudowniejsze i najpiękniejsze, zresztą jak on sam.
Winą obarczyć jednak można rodzicieli, którzy w dzieciństwie nie nauczyli go funkcjonowania w społeczeństwie, a rozpieszczali wyręczaniem wszystkiego poprzez sługę. Neron poczuwał się niedocenionym, acz świetnym artystą. Jego umysł był nieobliczalny, co udowodnił zabijając matkę, żonę i syna. Żył w rozpuście, a dni pochłaniały wieczne uczty. Był nielojalny a do władzy szedł bezlitośnie po trupach. Zaufanie i pozytywną opinię starał sie uzyskać poprzez upodobanie się do ludu, a tak na prawdę kłamiąc i oszukując. Kiedy jego pozycja była już bezpieczna, gardził poddanymi, żucając na nich różnego rodzaju obelgajmi. Serce cezara było tylko sztuczną tkanką, będącą na potrzeby pompowania krwi. Nie drgnęło nawet, widząc lud, który w płomieniach jego inspiracji, tracił wszystko co miał.
Neron tonął w szstucznych i wymuszonych komplementach. Artystą bowiem był fatalnym i nijakim. Kochał jednak to co tworzył, nienawidząć z całego, sztucznego, serca Rzymu. Nigdy jednak nie śmiał podejrzewać, że ktoś wyda jego zacny postępek na światło dzienne. W poczuciu okropnych wyrzutów sumienia, Chilon podczas igrzysk wyznał ludowi, kto winien pożaru jest.
I tak kariera cezara coraz bardziej bladła i bladła. Neron wiedział, że z dnia na dzień umiera, chory na chorobę swojej niegodziwości. Kochał jednak się do końca swych dni. Bo kiedy próbując uśmiercić się na własne życzenie, każdy wiedział, że Narcyz ten tego nie uczuni. Więc pomógł mu Epafrodyt wspaniałomyślnie.

Dodaj swoją odpowiedź
Język polski

Charakterystyka Tygellina "Quo Vadis".

Autorem powieści "Quo vadis" jest Henryk Sienkiewicz.Henryk Sienkiewicz wybiera czasy starożytnego Rzymu za panowania okrutnego cazara Nerona. Akcja powieści toczy się w latach 63-66. W utworze występują dwa wątki- historyczny i mi...

Język polski

Charakterystyka Nerona "Quo vadis".

Neron, trzydziestoletni cesarz Rzymu. Jako młody, niedoświadczony i nieodpowiedzialny człowiek odziedziczył tron po Klaudiuszu, który go zaadoptował.
Nowy cesarz Rzymu z zewnątrz jak i wewnątrz człowiekiem był przestrasznym. Postury ...

Język polski

"Quo Vadis" - opracowanie lektury.

"Quo Vadis" - streszczenie, legęda, charakterystyka Nerona i plan wydarzeń

Henryk
Sienkiewicz, Quo vadis: Rozgrywająca się
na tle starożytnego Rzymu i jego barwnej obyczajowości historia miłości pięknej barbarzy...

Język polski

Opracowanie lektury pt. "Quo Vadis".

Streszczenie lektury pt." Quo Vadis"

Henryk
Sienkiewicz, Quo vadis: Rozgrywająca się
na tle starożytnego Rzymu i jego barwnej obyczajowości historia miłości pięknej barbarzynki, Ligii, i patrycjusza, Marka Winicjus...

Język polski

Charakterystyka świata pogańskiego w "Quo vadis".

Autorem powieści "Quo vadis" jest Henryk Sienkiewicz. Urodził się w Woli Okrzeskiej na Podlasiu. Pisał powieści, nowele, listy.
Powieść "Quo vadis" była drukowana w odcinkach dwóch czasopism, szybko rozeszła się p...

Język polski

Charakterystyka świata pogańskiego w "Quo Vadis.".

Autorem powieści Quo Vadis jest Henryk Sienkiewicz. Urodził się on 5.05.1846r. w Woli Okrzeskiej na Podlasiu. Pisał powieści, nowele, listy.

Powieść Quo Vadis była drukowana w odcinkach dwóch czasopism, szybko rozeszła się po ca...