"Pan Tadeusz" jako epopeja narodowa.

Pan Tadeusz jest epopeją nowożytną, jest to utwór epicki, wielowątkowy, wierszowany, którego tematem są dzieje postaci historycznych bądź legendarnych, ukazanych na tle ważnych, przełomowych wydarzeń dziejowych istotnych dla danej społeczności.

Epopeja ukształtowała się już w starożytności. Pierwszymi jej twórcami byli Homer (Iliada i Odysej) oraz Wergiliusz (Eneida).

Epopeja starożytna:
- odwoływała się do mitów
- współistniały w niej dwie płaszczyzny dziejących się zdarzeń, boska i ludzka
- nadprzyrodzona motywacja zdarzeń
- szczegółowe opisy przedmiotów, sytuacji i osób
- poetycki styl wypowiedzi
- wszechwiedza i wszechobecność narratora, zachowującego dystans do przedstawionych wydarzeń
- liczne epizody
- porównania homeryckie

Pan Tadeusz posiada większość z tych cech, różni się jednak od klasycznej epopei. Ewolucja tego gatunku w okresie romantyzmu doprowadziła do całkowitego usunięcia świata nadprzyrodzonego. Bohaterami są przeciętni ludzie, pozbawieni boskich cech.

Pan Tadeusz posiada wiele cech zbliżających go do epopei homeryckiej:

- zaczyna się od inwokacji nawiązującej do starożytnej tradycji wzywania muzy aby pomogła w stworzeniu dzieła. Mickiewicz zwraca się do Litwy i do Panny Św. Ostrobramskiej.

- akcja utworu rozgrywa się w ważnym dla narodu okresie dziejowym. Jest to wyprawa Napoleona na Rosję, od której powodzenia zależała niepodległość Polski.

- jest dokładnie scharakteryzowane tło historyczne i obyczajowe

- Mickiewicz troszczy się o realizm i szczegółowo przedstawia przedmioty, sytuacje i postacie

- ukazanie narodu polskiego w przełomowym okresie społecznym (odchodzi stary świat polski kontuszowej ustępując miejsca młodemu pokoleniu, myślącemu już innymi kategoriami)

- powolne wzbogacanie akcji różnymi wątkami, wplatanie licznych epizodów, opisów, często mające funkcje retardacyjne.

- szlachta jako zbiorowy bohater dzieła

- obecność wszechwiedzącego narratora, który obiektywnie opisuje świat przedstawiony i ma dystans wobec toczących się wypadków

- różnorodność stylów polegających na przeplataniu się patetyczności z realizmem, humorem i ironią

- wiersz trzynastozgłoskowy, charakterystyczny dla poezji epickiej

- cechy romantyczne Pana Tadeusza

- synkretyzm rodzajowy, połączenie epiki, liryki i dramatu (liryczna inwokacja, dramatyczna rozmowa w karczmie, czy narada w domu Maćka księdze VII, dramatyczna jest również spowiedź Jacka Soplicy)

- synkretyzm gatunkowy, polegający na wykorzystywaniu różnych gatunków literackich np.: gawędy szlacheckiej (opowieść Gerwazego o dziejach zamku Horeszków), romansu przygodowego (żywot Jacka Soplicy).

Dodaj swoją odpowiedź
Język polski

"Pan Tadeusz" jako epopeja narodowa.

Słowo „epopeja" pochodzi z greckiego „epopoiia" i składa się z dwóch wyrazów „epos", co znaczy słowo i „poiein" czyli czynię. Encyklopedyczna definicja epopei wyjaśnia z kolei, że jest to dłuższy utwór, zwykle...

Język polski

"Pan Tadeusz" jako epopeja narodowa.

Pan Tadeusz jest epopeją nowożytną, jest to utwór epicki, wielowątkowy, wierszowany, którego tematem są dzieje postaci historycznych bądź legendarnych, ukazanych na tle ważnych, przełomowych wydarzeń dziejowych istotnych dla danej społe...

Język polski

"Pan Tadeusz" - jako epopeja narodowa.

Dlaczego Pan Tadeusz jest epopeją?

Adam Mickiewicz napisał,,Pana Tadeusza” z przyczyn moralnych. Chciał wyrazić swoją tęsknotę za ojczyzną oraz uciec z emigracji do,,kraju lat dziecinnych”. Wieszcz przystępując do pracy nad ko...

Język polski

"Pan Tadeusz" jako epopeja narodowa

Słowo „epopeja" pochodzi z greckiego „epopoiia" i składa się z dwóch wyrazów „epos", co znaczy słowo i „poiein" czyli czynię. Encyklopedyczna definicja epopei wyjaśnia z kolei, że jest to dłuższy utwór, zwykle...

Język polski

"Pan Tadeusz" - opracowanie.

Ważniejsze terminy

Pojęcie mesjanizm sięga do judaizmu i wzięło się od imienia Mesjasza, na którego przyjście oczekiwali Izraeli-ci. Mesjasz miał przynieść im wolność. Według historyka filozofii Stanisława Pieroga mesjanizm j...

Język polski

"Pan Tadeusz".

Pan Tadeusz (Adam Mickiewicz)

Dzielo bylo pisane od 1832 roku, z pewnymi przerwami, przez 15 miesiecy, drukiem utwór ukazal sie w Paryzu w 1834 roku. Wedlug pierwotnego zamiaru miala to byc idylla w typie "Hermana i Doroty" Goet...