Ucztowanie jako motyw literacki. Analizując fragmenty, zwróć uwagę na sposoby obrazowania oraz porównaj stosunek autorów do szlacheckiej tradycji ucztowania zaprezentowanej w Panu Tadeuszu Adama Mickiewicza i Przedwiośniu Stefana Żeromskiego.

Kiedy Stefan Żeromski wydawał w 1924 roku „Przedwiośnie”, wówczas wielkie dzieło Adama Mickiewicza, nasza narodowa epopeja – „Pan Tadeusz”, obchodziło dziewięćdziesiątą rocznicę wydania. Mimo tej różnicy czasu obaj autorzy użyli w swych utworach motywu ucztowania. Ale jak przebiegały, jak wyglądały i jaki stosunek mieli autorzy do biesiad opisanych w swoich książkach? W jaki sposób motyw ucztowania został w nich ukazany?

W „Panu Tadeuszu” ucztą zarządza Wojski. Na jego znak wniesiono na stół potrawy. Zaserwowano gościom zarówno znane, staropolskie dania, takie jak np. barszcz, czy rosół, ale były i takie przekąski, których nazwy nie były znane ucztującym. Jedzono też mnóstwo ryb, m.in. flądry, różne gatunki łososia i karpia pod najróżniejszymi postaciami. Dla biesiadników nie była zresztą ważna nazwa potrawy. Wszystko spożywali z „żołnierskim apetytem”, obficie popijając alkoholem.

Zastawa na stole zmieniała się niczym pory roku. Na miejsce białego jak zima serwisu podano zielony jak wiosna, która następuje po zimnej, śniegowej porze. Ucztowanie w Soplicowie nawiązuje do tradycji sarmackich z XVII wieku tudzież jest to pamiątka po tamtych czasach. Niestety, ten obyczaj zanika na Litwie, ponieważ tamtejsza szlachta wprowadza nową modę biesiadowania, zaczerpniętą z innych kultur.

Stefan Żeromski w „Przedwiośniu” ukazał nam życie nawłockiej szlachty. Ich żywot koncentrował się wokół stołu. Jak pisał sam Żeromski „Obiady, kolacje, śniadania i podwieczorki trwały niemal przez cały dzień”. Każdy kolejny dzień w Nawłoci zaczynał się dość późno, gdyż wszyscy lubili dłużej pospać. Kiedy już mieszkańcy dworku wstali, podawano śniadanie. Gdy po posiłku dyskutowano o przypadkowych tematach, Maciejunio już nakrywał do obiadu. Potem podawano czarną kawę z odrobiną alkoholu. Ledwo mieszkańcy i goście dworu w Nawłoci udali się na poobiednia drzemkę, na stole pojawiała się kawa z mlekiem, herbata, chleb, masło i ciasteczka. Czas do kolacji wypełniano sobie przejażdżkami, muzyką, tańcem. Niekiedy przyjechał ktoś z odwiedzinami. Zanim zabawa zdążyła się porządnie rozkręcić, już Maciejunio zwoływał na kolację, na którą podawano różnorakie mięsa. Po wieczerzy zajmowani się przeróżnymi grami i zabawami. Tuż przed pójściem spać spożywano jeszcze jeden posiłek, tzw. „podkurek”. I tu na stole można było znaleźć serki, jabłka i inne dary ogrodu, a także „malusieńkie kieliszeczki z czymś tam ciemnowiśniowym”.

Zarówno w Soplicowie, jak i w Nawłoci przywiązywano dużą wagę do ucztowania. Dbano o jakość i rozmaitość podawanych specjałów. Mickiewicz, a także Żeromski opisuje ucztę jako kult, tradycję, coś wyjątkowego. W obu utworach jest również ukazana osoba odpowiedzialna za przebieg biesiadowania. W „Panu Tadeuszu” jest to Wojski, a w „Przedwiośniu” Maciejunio.

Co różni te dwa opisy biesiad? U Mickiewicza uczta jest czymś okazjonalnym. Tak huczne przyjęcia wyprawia się tylko w przypadku ważnych okazji. Na dodatek Wojski pilnuje, by wszystko odbyło się według starodawnych zwyczajów. Żeromski zaś ukazuje życie w Nawłoci jako jedną wielka ucztę: od rana, aż do nocy. Ucztowanie u niego jest też nieco inne, zgodne z „nową moda”, o czym świadczy chociażby „five o’clock tea”, zaczerpnięta z kultury angielskiej.

Wraz z upływem czasu zmieniają się tradycje i stosunek do ucztowania.

Dodaj swoją odpowiedź
Język polski

Ucztowanie jako motyw literacki. Analizując fragmenty, zwróć uwagę na sposoby obrazowania oraz porównaj stosunek autorów do szlacheckiej tradycji ucztowania zaprezentowanej w Panu Tadeuszu Adama Mickiewicza i Przedwiośniu Stefana Żeromskiego.

Kiedy Stefan Żeromski wydawał w 1924 roku „Przedwiośnie”, wówczas wielkie dzieło Adama Mickiewicza, nasza narodowa epopeja – „Pan Tadeusz”, obchodziło dziewięćdziesiątą rocznicę wydania. Mimo tej różnicy czasu obaj autorzy uż...

Język polski

Ucztowanie jako motyw literacki. Analizując fragmenty, zwróć uwagę na sposoby obrazowania oraz porównaj stosunek autorów do szlacheckiej tradycji ucztowania zaprezentowanej w Panu Tadeuszu Adama Mickiewicza i Przedwiośniu Stefana Żeromskiego.

Epopeja „Pan Tadeusz" oraz powieść "Przedwiośnie" reprezentują dwie, zupełnie odmienne pod względem światopoglądowym, epoki literackie: romantyzm oraz dwudziestolecie międzywojenne. Przemawia za tym fakt, iż w latach dwudziestych XX wiek...

Język polski

Ucztowanie jako motyw literacki. Analizując podane fragmenty, zwróć uwagę na sposoby obrazowania oraz porównaj stosunek autorów do szlacheckiej tradycji ucztowania zaprezentowanej w Panu Tadeuszu Adama Mickiewicza i Przedwiośniu Stefana Żeromskieg

Ucztowanie to popularny motyw pojawiający się w wielu utworach literackich już od czasów najdawniejszych. Każdy z nas nie jednokrotnie czytał o wystawnych ucztach odbywających się na Olimpie, w których brali udział bogowie i ich wybrańcy....

Język polski

Ucztowanie jako motyw literacki. Analizując podane fragmenty, zwróć uwagę na sposoby obrazowania oraz porównaj stosunek autorów do szlacheckiej tradycji ucztowania zaprezentowanej w Panu Tadeuszu Adama Mickiewicza i Przedwiośniu Stefana Żeromskieg

Ucztowanie jest motywem często pojawiającym się zarówno w literaturze polskiej jak i obcej różnych epok literackich. W Polsce funkcjonowanie tego toposu rozpoczyna się wraz z pojawieniem się kultury sarmackiej szlachty, która wiele element...

Język polski

Ucztowanie jako motyw literacki. Analizując podane fragmenty, zwróć uwagę na sposoby obrazowania oraz porównaj stosunek autorów do szlacheckiej tradycji ucztowania zaprezentowanej w „Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza i „Przedwiośniu”

Od wieków tradycyjny, szlachecki dom w Polsce słynął z niezwykłej gościnności, z którą wiązała się lubość do ucztowania i zabaw. Motyw ucztowania w dworach stał się chętnie wykorzystywanym tworzywem literackim. Każdy z autorów pod...

Język polski

Ucztowanie jako motyw literacki - "Pan Tadeusz" i "Przedwiośnie".

Ucztowanie jako motyw literacki. Analizując podane fragmenty zwróć uwagę na sposoby obrazowania oraz porównaj stosunek autorów do szlacheckiej tradycji ucztowania zaprezentowanej w Panu Tadeuszu Adama Mickiewicza i Przedwiośniu Stefana Żerom...