Dwa światy w „Odzie do młodości” Adama Mickiewicza.

„Oda do młodości” to wiersz uznawany za programowy dla młodych romantyków. Adam Mickiewicz napisał go w grudniu 1820 roku i przesłał filomatom do Kowna. W tym rękopisie znajdziemy motto z Schillera, które umieścił poeta przed tekstem „Ody...”. Brzmiało ono w przekładzie na język polski: „stare kształty rozpadają się”. Mickiewicz przepowiadał nadejście nowego świata, w którym siła młodości zwycięży przeciwności. W swym utworze na zasadzie kontrastu przedstawił dwa światy: młodych i starych. Wezwał młodych do przemiany świata na drodze rewolucji. Twierdził, że starsi nie są już w stanie zaprowadzić żadnych zmian, stali się nieczułymi egoistami „... wzbił się jakiś płaz w skorupie. Sam sobie sterem, żeglarzem, okrętem;”. Temu egoizmowi „starych” przeciwstawia altruizm „młodych”. Poeta uważa, że „starzy” stracili już serce do walki, wypalili się: „Bez serc, bez ducha, to szkieletów ludy;”. Tylko młodość może rozwinąć skrzydła do walki, jest pełna zapału i siły. To właśnie ludzie młodzi mają szerokie horyzonty i interesują się światem wokół siebie. Potrafiliby więc go zmienić, mają na to dość ochoty. „Starzy” zastygli już w bezruchu, są słabi: „Patrz na dół – kędy wieczna mgła zaciemia obszar gnuśności zalany odmętem: To ziemia!”. Mickiewicz uważa, że „młodzi” potrafią się zjednoczyć i wspólnie walczyć i wtedy też mogą osiągnąć wybrany cel. Charakteryzuje ich takimi cechami jak: siła, przyjaźń, rozum, entuzjazm. Wzywa ich do działania: „Razem, młodzi przyjaciele!...”. Poeta jest przekonany, że „młodzi” są pełni poświęcenia i dzięki temu zwyciężą: „I ten szczęśliwy, kto padł wśród zawodu, jeżeli poległym ciałem dał innym szczebel do sławy grodu.” Tylko szalona młodość potrafi dokonać rzeczy niemożliwych. Mickiewicz namawia jeszcze do tego, by: „Tam sięgaj, gdzie wzrok nie sięga; Łam, czego rozum nie złamie: ...”. Dla niego tylko „młodzi” ruszą z posad bryłę świata. Według wieszcza świat „starych” „... jeszcze noc głucha”. Dopiero wtedy, gdy „młodzi” zjednoczą siły: „... Wyjdzie z zamętu świat ducha: Młodość go pocznie na swoim łonie, a przyjaźń w wieczne skojarzy spojnie.”
„Oda do młodości” Adama Mickiewicza stała się wezwaniem do walki nie tylko dla współczesnych poecie młodych romantyków, ale także dla każdego zrywu rewolucyjnego narodu polskiego.

Dodaj swoją odpowiedź
Język polski

Dwa światy w „Odzie do młodości” Adama Mickiewicza.

„Oda do młodości” to wiersz uznawany za programowy dla młodych romantyków. Adam Mickiewicz napisał go w grudniu 1820 roku i przesłał filomatom do Kowna. W tym rękopisie znajdziemy motto z Schillera, które umieścił poeta przed tekstem ...

Język polski

"Oda do młodości" Adama Mickiewicza - jednostka wobec zbiorowości.

W „odzie do młodości” Adama Mickiewicza przykładem jednostki wobec zbiorowości jest sam podmiot liryczny. Jest on wybitnym, romantycznym przywódcą, który dąży do szczęścia całej ludzkości. Poeta charakteryzuje i ukazuje dwa ścieraj...

Język polski

Porównaj „Odę do turpistów” Juliana Przybosia z „Odą do młodości” Adama Mickiewicza. Zwróć uwagę na treść i formę utworów oraz liczne aluzje.

Młodość w dziełach literackich jest wszechobecna. Może ze względu na to, że każdy ją przeżywa, lub też z powodu swej niezwykłej urody, za którą , kiedy minie, każdy tęskni. Adam Mickiewicz zdawał sobie sprawę, już w swej młodośc...

Język polski

Analizując fragment "Ody do młodośći" Adama Mickiewicza i wiersza "Któż nam powróci" Kazimierza Przerwy- Tetmajera, porównaj przedstawione w nich obrazy młodego pokolenia oraz stosunek młodych do pokolenia ojców. Wykorzystaj konteksty historycz

Zarówno ?Oda do młodości? Adama Mickiewicza, jak i utwór Kazimierza Przerwy ? Tetmajera ?Któż nam powróci...? zostały napisane w XIX wieku: klasycystyczna w formie a romantyczna w treści ?Oda...?
na początku (w 1820 roku), dekadencki w...

Język polski

Analiza i interpretacja "Ody do młodości" Adama Mickiewicza.

Utwór, jak zresztą wskazuje na to sam tytuł, jest odą. Oda jest to utwór wierszowany, najczęściej stroficzny o charakterze pochwalnym lub dziękczynnym. Jest to patetyczny utwór opiewający wybitną postać, wydarzenie, bądź wzniosłą ide...

Język polski

Cechy romantyczne wczesnej twórczości Adama Mickiewicza.

„Oda do młodości”, ballady, II cz. „Dziadów”, „Sonety krymskie".

Żeby mówić o romantycznych cechach twórczości Adama Mickiewicza należy krótko przybliżyć podstawowe wyznaczniki literatury romantycznej, hasła i po...