Pisownia ó i u

1. gdy wymienia się w innych formach tego samego wyrazu lub w innych wyrazach na: o, e, a
np.:

stół - stoły
wiózł - wiozę
trójka - troje

przyjaciółka - przyjaciel
niósł - niesie
siódmy - siedem

skrót - skracać
mówić - mawiać
powtórzyć - powtarzać
Ó niewymienne (wybór)

chór, porównanie, skóra, córka, pójść, sójka, czółno, póki, spóźniony, dopóki, półka, szczegół, dopóty, póty, tchórz, góra, późno, wiewiórka, góral, prócz, wiór, górnik, próżnia, wkrótce, jaskółka, próżny, włóczęga, Józef, przepiórka, włóczka, kłótnia, równanie, włócznia, król, również, włóka, królik, równik, włókno, krótki, równina, wójt, który, równoległobok, wówczas, mózg, równoleżnik, wróbel, naskórek, równorzędny, wróżba, ogólny, równy, wróżyć, ogół, rózga, wyróżnić, ogórek, róża, wzgórze, oprócz, różaniec, źródło, pagórek, różnica, żółć, pióro, różny, żółty, płótno, różowy, żółw.
2. w wyrazach zakończonych na: - ów,np.:
• w końcówce D. lm rzeczowników rodzaju męskiego, np.
chłopców
rodziców
ptaków
kwiatów
• w przyrostkach, np.
wygwizdów
wydmuchów
Tarnów
Rzeszów
Kraków
• w zakończeniu należącym do rdzenia, np.
ołów
nów
połów
imiesłów
cudzysłów
3. w wyrazach zakończonych na: - ówka, np.:
Pipidówka
pocztówka
złotówka

Wyjątki: skuwka, wsuwka, zasuwka, bo to rzeczowniki utworzone od czasowników: skuwać, wsuwać, zasuwać.
* Literę Ó piszemy też w zakończeniach -ówa (=zgrubienie od -ówka), np.
grochówa
stówa
Pipidówka
harówa
4. w wyrazach zakończonych na: - ówna.
• W przyrostku wskazującym na nazwisko panieńskie, np.
Nowakówna
Kucówna
Iłłakowiczówna
Radziwiłłówna
Wereszczakówna
• W przyrostku wskazującym na czyjąś córkę, np.
cesarzówna
kniaziówna
generałówna
baronówna
kowalówna
5. w zakończeniach: - ówek, np.:
Darłówek
Półgłówek
ołówek
nagłówek
6. na początku wyrazów: ósemka, ósmy, ów, ówczesny, ówcześnie, ówdzie.
7. Na początku w sylabie:
• współ-, np. współlokator, współczucie, współudział
• wspól-, np. wspólnik, wspólnorynkowy, wspólnota
• spół-, np. spółdzielnia, współka, spółgłoska
• włó-, np. włóczęga, włóczykij, włóczka, włókno
• wró-, np. wróżyć, wróbel, wrócić, wróść

Dodaj swoją odpowiedź
Język polski

Pisownia "u" i "ó" - tabela


Pisownia „ó”

Pisownia „u”

Pisownia ó obowiązuje w trakcie odmiany lub w wyrazach pokrewnych wymienia się na samogłoski: a, o, e:

mówić...

Język polski

Pisownia z NIE

Pisownia
Pisownia partykuły nie z różnymi częściami mowy to jedno z trudniejszych zagadnień ortograficznych. I choć poświęca mu się w szkole dużo czasu, wielu użytkowników języka polskiego nie potrafi sobie poradzić z probl...

Język polski

PISOWNIA "NIE" Z RÓŻNYMI CZĘŚCIAMI MOWY Dopisz po 7 przykładów do każdego. 1."Nie" z rzeczownikami piszemy łacznie:niepogoda,nieporządek ............. ........ ........ 2.Nie z przymiotnikami piszemy łącznie:niesprawiedliwy,niedobra,....

PISOWNIA "NIE" Z RÓŻNYMI CZĘŚCIAMI MOWY Dopisz po 7 przykładów do każdego. 1."Nie" z rzeczownikami piszemy łacznie:niepogoda,nieporządek ............. ........ ........ 2.Nie z przymiotnikami piszemy łącznie:niesprawiedl...

Język polski

Czasownik (funkcja w zdaniu, pisownia z cz. bym, byś, by..., akcent)

FUNKCJA CZASOWNIKA W ZDANIU

Czasownik w formie osobowej pełni w zdaniu funkcję orzeczenia, czyli informuje, co dzieje się z podmiotem. Forma orzeczenia zależy od podmiotu.

Np.

Chłopcy pisali w zeszytach.
Dziewczyn...

Język polski

Pisownia partykuł (z zeszytu szkolnego)

1. Pisownia partykuł:
a) łączna:
-że, -ż, -li
-by z czasownikami osobowymi, partykułami, spójnikami
b) rozdzielna:
no, niech, nie, czy
-by po czasownikach bezosobowych, wyrazach funkcji czasownikowej: można, niepodobn...

Język polski

Pisownia "i" "ji"

Pisownia "-ji", "-i" w dopełniaczu, celowniku i miejscowniku rzeczowników żeńskich zakończonych:

1) na "-ja"
a) występującym po s, z, c, mają w tych przypadkach zakończenie "-ji"
np....