Wojna Trojańska - streszczenie.

Kiedy Dzeus i Posejdon będąc jeszcze kawalerami, zabiegali o względy bogini morskiej Tetydy. Obydwaj zalotnicy zostali jednak ostrzeżeni przez Temidę, że syn Tetydy będzie potężniejszy od swego ojca. Ani Posejdon, ani Dzeus nie pragnęli mieć rywala w potomku, więc postanowili wydać Tetydę za śmiertelnika.
W tym czasie władca tesalski, Peleus, zakochał się w bogini. Miłość ta nie była odwzajemniona, a ilekroć książę zbliżył się do Tetydy, boginka przyjmowała wszelkie kształty - od najbardziej nieuchwytnych do najokropniejszych. Jednak książę nie zrażał się i wytrwale dążył do ślubu. Trud i staranie zostały wynagrodzone – wkrótce wyprawiono huczne wesele, na które zaproszono wielu bogów. W pewnym momencie zabawa została przerwana – pojawił się nieproszony gość – bogini niezgody, Eris. Bogini rzuciła na stół złote jabłko, z napisem „dla najpiękniejszej". W efekcie wybuchła wielka sprzeczka – wszystkie boginie uważały, że im należy się to jabłko.
Aby zażegnać spór, Dzeus kazał jednemu z biesiadników osądzić kto otrzyma jabłko. Wybrańcem Dzeusa był Parys, książę Troi. Przed narodzinami chłopca przepowiedziano, iż stanie się od zgubą państwa, a zrozpaczona matka kazała pasterzom porzucić noworodka w górach. Jednak jeden z pasterzy zabrał chłopca do swego domu i tam go wychował. Parys dorastał, nic nie wiedząc o swoim królewskim pochodzeniu. Teraz też wskazał na Afrodytę, która obiecała mu, że jeśli ją wybierze, to otrzyma od niej najcudniejszą kobietę na świecie – Helenę, mieszkającą w domu króla Menealosa, w Sparcie.
Niedługo potem w Troi urządzono publiczne igrzyska. Zwycięzcę – Parysa wzięto na królewski dwór. Tam w ciągu kilku dni, tajemnica jego pochodzenia wyszła na jaw. Już jako królewicz wybrał się po przyobiecaną Helenę. Wykradł ją z pałacu króla Menealosa, a wściekły król wypowiedział Troi wojnę.
Pod dowództwem Agamemnona, brata Menelaosa zebrała się wielka armia całej Hellady. Poszczególnymi oddziałami dowodzili znamienici wojownicy – przybył Nestor wiodąc wojowników z dolin Areny i Idomeus z Kretończykami. Na czele Megarejczyków podążał Ajaks, ze swym bratem Teukrem. Przybyli Diomes i Odyseusz. Brakowało tylko Achillesa, syna Paleusa, bez którego – w myśl przepowiedni – Troja nie mogła zostać zdobyta. Po niego Agamemnon wysłał przebiegłego Odyseusza. Gdy dotarł już i Achilles, wojska Spartańskie ruszyły do Troi. Tam wysłali do miasta Odyseusza i Menelaosa, którzy żądali wydania im Heleny. Trojanie odmówili wydania branki, i odprawili posłów. Rozpoczęła się wojna.
Zgodnie z przepowiednią walki miały trwać dziewięć lat i dopiero w dziesiątym roku miały skoczyć się zwycięstwem Spartan. I tak też było. Przez dziewięć lat rycerstwo walczyło mężnie i krwawo. To Trojanie atakowali Spartan, to znów ci drudzy przypuszczali szturm na miasto. Niekiedy odbywały się też jakby pojedynki poszczególnych rycerzy – walki te były zawsze na śmierć i życie. Wśród Greków na każdym polu triumfował Achilles, zaś po stronie Trojan zwyciężał Hektor. Któregoś dnia starli się i ci dwaj. Pojedynek wygrał Achilles. Widok padającego bohatera, Trojanie przyjęli jako znak klęski. Jednak Achilles niewiele przeżył wroga – padł wkrótce ugodzony strzałą, przez Parysa.
Wkrótce jednak Trojanie jeszcze bardziej upadli na duchu – pewnej nocy Diomedes i Odyseusz wkradli się do miasta i wynieśli stamtąd posąg bogini, który miał taką moc, że dopóki był w mieście, to nie mogło być ono zdobyte. W kilka dni później jednak, Trojanie zauważyli, iż Spartanie odpływają. Uradowani wysypali się z fortecy. Na przedpolu bitwy, zaraz za kurhanem Achillesa spostrzegli nowe dziwo – ogromnego, drewnianego konia. Ignorując sprzeciwy kapłana Laokoonu i wróżbitki Kasandry, konia – jako zdobycz – wprowadzono do miasta. Obawy jasnowidzącej okazały się słuszne – pod osłoną nocy, z drewnianego konia wyszło dwunastu wojowników na czele z Odyseuszem. Jednak Grecy wcale nie odpłynęli – schowali się jedynie za pobliską wyspą. Teraz wdarli się przez bramy otwarte przez śmiałków. Rozpoczęła się rzeź, którą zakończyło dopiero spotkanie Menelaosa z Heleną.

Dodaj swoją odpowiedź
Język polski

Wojna Trojańska - streszczenie

Kiedy Zeus i Posejdon byli jeszcze kawalerami, zabiegali o względy bogini morskiej Tedyty. Dostali oni jednak ostrzeżenie od Temidy, która przypomniała im starą przepowiednią, mówiącą o tym, że owa śliczna panna urodzi syna, który będzi...

Język polski

Mitologia Jan Parandowskiego streszczenie i opisy bogów - część grecka

Streszczenie


Wspólny spisek gai i Kronosa. Kronos atakuje Uranosa stalowym sierpem. Z krwi Uranosa powstają trzy boginie zemsty - Erynie. Światem rządzi Kronos wraz z żoną reją. Połkną pięć dzieci które przywitała Reja. Za ...

Język polski

Streszczenie mitu o "Wojnie trojańskiej".

Wojna trojańska trwała dziesięć lat.Najsławniejszym wojownikiem był Achilles,jeden z siedmiu synów Tetydy i Peleusa.
Wojna ciągnęła się się i pogarszała nastroje.Achilles pokłucił się z dowódcą greków,królem Agamemnonem i opu...

Język polski

Wojna Trojańska

Streszczenie wojny trojańskiej
Zeus i Posejdon zalecają się do Tetydy. Wyrocznia wygłasza złą przepowiednię o Tetydzie. Ślub Peleusa i Tetydy. Przybycie Eris bogini niezgody na ślub i rzucenie na stół jabłka „dla najpiękniejszej...

Język polski

Wojna Trojańska

To streszczenie kieruję przede wszystkim dla uczniów, którzy podobnie jak ja nie lubią czytać książek, Ba! nie lubią czytać smętnych opracowań w nudnych książkach, które uważają się za „przyjaciela” każdego ucznia. Postaram si...