Środki poetyckie

Alegoria – motyw zawarty w dziele literackim, np. postać, zdarzenie, który oprócz znaczenia dosłownego ma sens dodatkowy, domyślny, czyli alegoryczny.

Aliteracja - to powtórzenie w celach ekspresywnych jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers.

Anafora – środek poetycki polegający na powtórzeniu tych samych wyrazów na początku następujących po sobie wersów, strof.

Apostrofa – bezpośredni, często uroczysty zwrot do osoby, pojęcia, przedmiotu, np. ,,Litwo! Ojczyzno moja!”

Archaizm – element języka dawnej epoki historycznej, który wyszedł z użycia lub został zastąpiony przez inny, nowszy, np. kmieć, jeno, sierce, dziem.

Epifora - figura stylistyczna polegająca na powtórzeniu tego samego słowa lub zwrotu na końcu następujących po sobie wersów, strof, zdań, grup składniowych.

Epitet – wyraz, który w tekście literackim jest określeniem rzeczownika. Może nim być przymiotnik, imiesłów przymiotnikowy, a także rzeczownik.

Hiperbola – przedstawienie jakiegoś zjawiska w sposób wyolbrzymiający jego wygląd, znaczenie, działanie, np. oszaleć ze szczęścia, płomienna miłość.

Inwokacja – rozwinięta, pełniejsza treściowo apostrofa, umieszczona na początku utworu, najczęściej epopei. Zawiera z reguły prośbę autora skierowaną do istoty nadprzyrodzonej (Bóg, muza).

Neologizm – nowy wyraz (wyrażenie zwrot) nazywający nowy przedmiot, pojęcie, czynność.

Oksymoron - wyrażenie złożone z dwóch przeciwstawnych znaczeniowo składników, zwykle z rzeczownika i określającego go epitetu, czasownika i przysłówka, ukazujące właściwości, stany, działania itp. o charakterze paradoksalnym, łączącym w jedną całość sprzeczności, stosując pozorną nielogiczność w celu podkreślenia złożoności obrazu lub pojęcia, np. "ogień-blednie”, ,,blask-ciemnieje".

Onomatopeja - wyrazy dźwiękonaśladowcze, naśladowanie zjawisk pozajęzykowych (np. tętentu konia, szumu morza, bicia dzwonów).

Ożywienie (animizacja) - odmiana metafory polegająca na nadawaniu przedmiotom martwym lub zjawiskom przyrody cech istot żywych, np. wierzba płacząca, bieda piszczy, dąsa się okręt.

Peryfraza - omówienie, polegające na zastąpieniu zwykłego, prostego określenia innym, szerszym, rozbudowanym, często o charakterze metaforycznym.

Porównanie – zestawienie jednego zjawiska z drugim, podobnym. To drugie zjawisko pozwala wówczas pełniej zrozumieć pierwsze. Porównanie składa się z dwóch członów połączonych spójnikami: jak, niby, na kształt, niczym, np. ,,gryka jak śnieg biała”.

Powtórzenie - zabieg stylistyczny polegający na wielokrotnym użyciu tego samego wyrazu, zespołu wyrazów, wersów lub zwrotek celem uzyskania podkreślenia znaczenia, zwiększenia ekspresji, np. „Zieleń, zieleń, coraz więcej zieleni”.

Przenośnia (metafora) – główny element języka poetyckiego polegający na połączeniu słów niezgodnie z ich podstawowym znaczeniem, np. łagodne oko błękitu, toczą się krajobrazy.

Przerzutnia – przeniesienie części zdania lub jego równoważnika z poprzedniego do następnego wersu.

Pytanie retoryczne - pytanie zadane przez podmiot liryczny nie w celu uzyskania odpowiedzi, lecz w celu skłonienia odbiorcy do przemyśleń na określony temat lub podkreślenia wagi problemu.

Symbol – znak sensów i treści ukrytych, niewypowiedzianych wprost. Symbolem może być postać, zdarzenie, przedmiot, miejsce, np. symbolem mądrości jest sowa.

Średniówka – wewnętrzny podział w wersie, słyszany podczas czytania jako pauza, odstęp na oddech. Stosowany w utworach poetyckich, których wersy mają jednakową liczbę sylab (więcej niż osiem).

Synonim - wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu, lub na tyle zbliżone, że można nim zastąpić to drugie w odpowiednim kontekście. Synonimia może dotyczyć konstrukcji składniowych (mówić wiersz - mówić wierszem), form morfologicznych (profesorowie - profesorzy) i leksemów.

Uosobienie (personifikacja) - rodzaj animizacji polegający na przedstawianiu przedmiotów martwych, zjawisk natury i kosmosu, zwierząt, roślin, a w szczególności pojęć abstrakcyjnych jako postaci ludzkich.

Wykrzyknienie - krótkie zdanie wykrzyknikowe wtrącone w tok wypowiedzi, wyrażające bardzo silną emocję. Wykrzyknienie często występuje w formie apostrofy. np. „Przeklęty, kto zasmuca matkę swoją!”.

Dodaj swoją odpowiedź
Język polski

Napisz wierszem lub prozą krótki tekst o marzeniach. Zastosuj co najmniej trzy środki poetyckie.

Napisz wierszem lub prozą krótki tekst o marzeniach. Zastosuj co najmniej trzy środki poetyckie....

Język polski

jakie środki poetyckie zostały użyte do opisu słońca PLIS PLIS KTO DA NAJLEPSZE DAJE NAJ WIERSZ TEN TO wyprawa do lasu AUTOR Czesław Miłosz

jakie środki poetyckie zostały użyte do opisu słońca PLIS PLIS KTO DA NAJLEPSZE DAJE NAJ WIERSZ TEN TO wyprawa do lasu AUTOR Czesław Miłosz...

Język polski

Jakie są środki poetyckie ( uzasadnienie)

Jakie są środki poetyckie ( uzasadnienie)...

Język polski

Wypisz 3 środki poetyckie !!(załącznik)!!

Wypisz 3 środki poetyckie !!(załącznik)!!...

Język polski

Nazwij podane środki poetyckie: a) miłosne oświadczenia b) Mamże przemówić czy też słuchać dalej? c) na skrzydłach miłości d)To moja pani, to moja kochanka! e) ciemny płaszcz nocy Bardzo proszę o pomoc! <3

Nazwij podane środki poetyckie: a) miłosne oświadczenia b) Mamże przemówić czy też słuchać dalej? c) na skrzydłach miłości d)To moja pani, to moja kochanka! e) ciemny płaszcz nocy Bardzo proszę o pomoc! <3...

Język polski

Podaj jakie są środki poetyckie o prócz epitet i przenośnia ⊕

Podaj jakie są środki poetyckie o prócz epitet i przenośnia ⊕...