Broń jądrowa

Broń nuklearna, zwana też bronią masowego rażenia lub masowej zagłady, jest najbardziej destruktywną technologią, jaką kiedykolwiek rozwinięto. Od dnia, kiedy w 1938 roku,, odkryto istotę rozszczepienia, problem kontrolowania tej śmiercionośnej technologii był w wyścigu zbrojeń ważnym elementem. Świat, w którym dokonano tego odkrycia - wstrząśnięty wojną i okrucieństwami totalitaryzmu - przekształcił teoretyczną możliwość w rzeczywistość. Naukowcy byli pewni, że tworzą tylko bardziej udoskonaloną broń, nie mieli pojęcia, że szybkimi krokami zbliżają się do otwarcia najstraszniejszego rozdziału w historii wojny. Wielka energia broni jądrowej pochodzi z rozszczepienia ciężkich, lub syntezy lekkich pierwiastków. Rozszczepienie jądrowe zachodzi, gdy jądra pewnych izotopów bardzo ciężkich pierwiastków, na przykład uranu czy plutonu, pochłaniają neutrony. Jądra tych izotopów są mało stabilne i dodanie małej ilości energii kinetycznej pochodzącej z neutronu (stąd w bombie jądrowej niezbędne jest źródło neutronów, rozpoczynające reakcję), spowoduje nagłe rozszczepienie na dwa jądra, czemu towarzyszy uwolnienie ogromnej ilości energii i kilku nowych neutronów. Jeżeli jeden neutron, z każdego rozszczepienia, jest pochłaniany i powoduje reakcję rozszczepienia kolejnego jądra, dochodzi do samo podtrzymywania, zwanego reakcją łańcuchową. Gdy natomiast więcej niż jeden neutron z każdego rozpadu, wywołuje rozszczepienie kolejnego jądra, liczba neutronów i ilość wydzielonej energii rośnie wykładniczo do czasu. Reakcja fuzji, zwana często reakcją termojądrową, jest reakcją zachodzącą pomiędzy jądrami pewnych izotopów lekkich pierwiastków.
Broń jądrową dzielimy ze względu na rodzaj wykorzystywanej w niej reakcji jądrowej, na jedno, dwu i trójfazową. W broni jądrowej jednofazowej, nietrafnie zwanej również atomową, jedynym źródłem energii jest reakcja rozszczepienia jąder pierwiastków ciężkich, takich jak, uran czy pluton. Broń jądrowa dwufazowa, wykorzystuje energię powstałą w wyniku reakcji syntezy (fuzji) jąder pierwiastków lekkich. Powszechnie nazywa się ją również bronią termojądrową, ze względu na olbrzymie temperatury, w jakich zachodzi reakcja syntezy, lub wodorową, ponieważ podstawowymi składnikami reakcji są izotopy wodoru, deuter i tryt. Pierwsza faza, rozszczepienie, dostarcza potrzebnej energii do zapoczątkowania drugiej fazy, czyli łączeniu się deuteru i trytu w wodór. Broń jądrowa trójfazowa, wytwarza znaczną moc. Jest również nazywana bombą płaszczową lub przekładańcem, ze względu na swoją budowę. Jej działanie polega na rozszczepieniu neutronami, wytworzonymi w reakcji termojądrowej plutonu, który powstaje dzięki energii z I i II fazy z nie rozszczepialnego, tworzącego płaszcz bomby, uranu. Istnieje jeszcze typ broni jądrowej, który jest odmianą broni dwufazowej. Jest to broń neutronowa. Bomby należące do tej grupy nie absorbują neutronów powstających w czasie syntezy. Uwolnione w ten sposób intensywne promieniowanie wysokoenergetycznych neutronów stanowi jej główny mechanizm destrukcyjny. Promieniowanie neutronowe nie niszczy materii, lecz przez nią przenika, jednak zabija organizmy żywe. Do broni jądrowej, należy również dodać tzw. bomby zasolające lub bomby kobaltowe. Ich działanie podobne jest do broni jądrowej trójfazowej, jednak zamiast rozszczepialnych pierwiastków z III fazy, stosuje się nierozszczepialne, specjalnie dobrane izotopy radioaktywne, głównie kobalt (stąd nazwa bomb – kobaltowe). Warstwa pierwiastka, pochłania neutrony, powstające w fazie fuzyjnej, co powoduje przejście izotopu do stanu wysokiej radioaktywności. Użycie takiej bomby powoduje skażenie promieniotwórcze terenu. Zmienny efekt skażenia można uzyskać dzięki zastosowaniu odpowiednich izotopów. Złoto jest przeznaczane dla krótkoterminowego skażenia (trwającego dni), tantal i cynk dla skażenia pośredniego (trwającego miesiące), kobalt zaś stosuje się do skażania długoterminowego.
Eksplozje jądrowe wytwarzają zarówno bezpośrednie, jak i opóźnione w czasie, skutki destrukcyjne. Efekty bezpośrednie (fala uderzeniowa, promieniowanie cieplne czy jonizujące), powodują poważne zniszczenia w ciągu sekund lub minut, po wybuchu nuklearnym. Efekty opóźnione (opad radioaktywny oraz inne efekty środowiskowe) działają przez dłuższy okres, począwszy od godzin, aż do wieków. Mogą spowodować straty nawet na obszarach bardzo oddalonych od miejsca detonacji.
Istnieją trzy kategorie efektów bezpośrednich: fala uderzeniowa, radiacja cieplna (termiczna) oraz promieniowanie jonizujące. Ich relatywne znaczenie zmienia się w zależności od siły eksplozji bomby. Przy małych ładunkach wszystkie trzy mogą być znaczącym źródłem zniszczeń. Przy dość dużej sile te trzy efekty są sobie równe, są zdolne do dokonywania znaczących zniszczeń na odległość 1 km. Poniższe równania pozwalają oszacować, w zależności od ładunku, promień zniszczeń dokonany przez każdy z tych efektów. Część siły wybuchu bomby wyemitowanej jako promieniowanie cieplne, fala uderzeniowa czy promieniowanie jonizujące jest stała, niezależnie od mocy eksplozji, jednak zmienia się dramatycznie w zależności od otoczenia (różne formy energii odmiennie oddziałują z powietrzem oraz innymi obiektami).
Powietrze jest dobrym ośrodkiem dla radiacji termicznej, której niszczycielska moc związana jest z gwałtownym wzrostem temperatury. Powierzchnia kuli, której środek znajduje się w miejscu eksplozji, rośnie proporcjonalnie do kwadratu promienia. Destruktywny promień wzrasta zaś proporcjonalnie z kwadratem siły eksplozji. W rzeczywistości ów wskaźnik proporcjonalności jest trochę mniejszy, częściowo z powodu, iż duże bomby emitują ciepło wolniej, co redukuje destrukcję wywołaną przez każdą kalorię ciepła. Trzeba zaznaczyć, że obszar eksponowany na działanie radiacji termicznej wzrasta niemal liniowo z siłą wybuchu.
Fala uderzeniowa jest potężnym efektem wybuchów jądrowych. Energia fali uderzeniowej skupiona jest w ośrodku, przez który się przemieszcza (włączając w to powietrze). Gdy fala uderzeniowa przechodzi przez lity materiał, utracona energia powoduje zniszczenia. Gdy zaś przemieszcza się w powietrzu, stopniowo traci swój impet. Im więcej materii, przez którą przechodzi energia, tym słabszy efekt.
Intensywność promieniowania jonizującego rządzi się tymi samymi zasadami, co radiacja cieplna. Jednak promieniowanie jonizujące jest także silnie absorbowane przez powietrze, co powoduje o wiele gwałtowniejszy spadek intensywności. Zasadniczym opóźnionym efektem eksplozji jądrowych jest wyprodukowanie dużych ilości materiałów promieniotwórczych, o dużym okresie półrozpadu (od dni do tysiącleci). Głównym źródłem tych produktów są resztki pozostałe po reakcji rozszczepienia. Znaczącym drugorzędnym źródłem jest absorpcja neutronów przez nieradioaktywne izotopy, zarówno z bomby jak i środowiska zewnętrznego.
Wysoka temperatura nuklearnej kuli ognia, połączona z gwałtowną ekspansją oraz ochładzaniem, powoduje wytworzenie dużych ilości tlenków azotu z atmosferycznego tlenu i azotu (podobnie, jak dzieje się w silnikach spalinowych). Wznosząca się kula ognia silnego ładunku przeniesie tlenki azotu w głąb stratosfery, skąd będą mogły osiągnąć warstwę ozonową.

Dodaj swoją odpowiedź
Fizyka

Broń jądrowa

Broń jądrowa – broń masowej zagłady

Broń o działaniu wybuchowym, polegającym na wyzwoleniu w bardzo krótkim czasie ogromnej energii wskutek łańcuchowej reakcji rozpadu ciężkich jąder atomów izotopów uranu (235 i 233), pluto...

Edukacja dla bezpieczeństwa

Broń jądrowa

,,Broń jądrowa to dziś najpotężniejszy środek walki zbrojnej służący do rażenia ludzi i dóbr materialnych. Czy istnieje zatem potrzeba utrzymywania przez armie państw, które dysponują taką bronią jeszcze innych środków walki z bron...

Edukacja dla bezpieczeństwa

Broń jądrowa, epidemie itp.

Bronią jądrową- nazywamy środki walki które wykorzystują energię jądrową. Energię jądrową- nazywamy energię uzyskiwaną w wyniku reakcji rozszczepienia jąder pierwiastków ciężkich lub syntezy jąder pierwiastków lekkich. Cechy bron...

Edukacja dla bezpieczeństwa

Broń jądrowa

Broń nuklearna, zwana też bronią masowego rażenia lub masowej zagłady, jest najbardziej destruktywną technologią jaką kiedykolwiek rozwinięto. Od dnia, kiedy w 1938 roku odkryto istotę rozszczepienia, problem kontrolowania tej śmierciono...

Edukacja dla bezpieczeństwa

Broń jądrowa

Broń nuklearna, zwana też bronią masowego rażenia lub masowej zagłady, jest najbardziej destruktywną technologią, jaką kiedykolwiek rozwinięto. Od dnia, kiedy w 1938 roku,, odkryto istotę rozszczepienia, problem kontrolowania tej śmiercio...

Edukacja dla bezpieczeństwa

Broń jądrowa

Historia badań jądrowych.

Zanim skonstruowano jakąkolwiek bombę atomową musiano najpierw odkryć pewne zjawiska umożliwiające jej produkcję.
Tak więc na lata 1931- 1938 przypadają badania nad promieniotwórczością prowadzone...