Przypowieści Biblijne - streszczenie

Przypowieść o dziesięciu pannach

Dziesięć panien wyszło na spotkanie oblubieńca: pięć mądrych i pięć głupich. Te drugie zabrały lampy lecz nie wzięły oliwy, pierwsze natomiast będąc bardziej przewidującymi zabrały ją w naczyniach. Gdy w nocy okazało się nagle, że wyczekiwany przybywa, panny głupie chciały pożyczyć oliwę by ich lampy nie zgasły, jednak ich towarzyszki kazały im iść i sobie kupić. Poszły więc, a gdy nadszedł oblubieniec gotowe panny weszły z nim na wesele i zamknięto drzwi. Po powrocie pozostałe pięć panien również chciało wejść, lecz drzwi im nie otworzono.

Przesłanie

Przypowieść o dziesięciu pannach pokazuje postawę ludzi, którzy powinni czekać na przyjście Syna Człowieczego i Królestwa Bożego. "Panny głupie", to ludzie wierzący lecz tacy, którzy nie czekają na przyjście Jezusa- w swoim życiu są tak zajęci innymi sprawami, że zapominają o Bogu. "Panny mądre" symbolizują chrześcijan naprawdę wierzących, bo czekających w ciągłej gotowości na Pana, żyjących zgodnie z jego zasadami, nie tylko gdy zbliża się śmierć. Przypowieść ta ma nam uświadomić iż "Nie znamy dnia ani godziny" przyjścia Jezusa i cały czas powinniśmy być na nie gotowi,nasze całe życie powinno być pobożnym czekaniem. Historia ta odnosi się również do naszego codziennego życia w którym często przegapiamy szanse na szczęście, porzucamy nasze marzenia będąc zajętymi gonitwą za materialnymi dobrami.

Dodaj swoją odpowiedź
Religia

Przypowieści Biblijne - streszczenie

Przypowieść o dziesięciu pannach

Dziesięć panien wyszło na spotkanie oblubieńca: pięć mądrych i pięć głupich. Te drugie zabrały lampy lecz nie wzięły oliwy, pierwsze natomiast będąc bardziej przewidującymi zabrały ją w ...

Język polski

Streszczenie "Dziadów"

Streszczenie
Prolog: Wilno, cela w klasztorze bazylianów przerobionym na więzienie.
Pomiędzy duchami Zła i Dobra toczy się walka o dusze więźnia.
Bohater pisze po łacinie węglem na ścianie słowa: „Gustaw zmarł 1 listopada 1...

Język polski

"Dziady" Adam Mickiewicz cz. II I IV.

Dziady. Część II
Motto z „Hamleta” Szekspira: „Są dziwy w niebie i na ziemi, o których ani śniło się waszym filozofom”
· Chór dwuwierszem „Ciemno wszędzie, głucho wszędzie/ Co to będzie, co to będzie?” rozpoczyna ...

Język polski

Adam Mickiewicz „Dziady” cz. II, IV, I

„Dziady kowieńsko-wileńskie”, wydane zostały obok „Grażyny” w 1823 r. w II tomie „Poezyj”.
Całość poprzedza wiersz „Upiór”
Według opowieści tych, „którzy bliżej cmentarza mieszkali” (w.13), corocznie, nocą ...

Język polski

Adam Mickiewicz - "Dziady"

“Dziady kowieńsko-wileńskie”, wydane zostały obok “Grażyny” w 1823 r. w II tomie “Poezyj”.
Całość poprzedza wiersz “Upiór”
Według opowieści tych, “którzy bliżej cmentarza mieszkali” (w.13), corocznie, nocą ...

Język polski

"Dziady" część III.

„Dziadów” cz. III, arcydzieło dramatu narodowego napisał Adam Mickiewicz w ciągu wiosny roku 1832 r. w Dreźnie (stąd określenie „Dziady drezdeńskie”).
Od wydarzeń wileńskich, będących przedmiotem utworu, upłynęło prawie dz...