Broń chemiczna i biologiczna

Historia bojowych środków trujących:
1. Wojna peloponeska – Spartanie – dymy drażniące ze spalania smoły i siarki
2. Grecy – spalanie ptasich piór
3. I wojna światowa – 1915r. – Niemcy w bitwie pod Ypres
4. Grecy – wojna abisyńska 1936r.
5. Irak w wojnie z Iranem – 1983-1988r.
6. 20.03.1995r. – terroryści w Japonii.

Bojowe środki trujące (BST) – specjalna grupa związków chemicznych, które poprzez bezpośrednie działanie na organizm człowieka lub przez skażenie środowiska mogą spowodować masowe porażenie ludzi, zwierząt i roślin.

Podział BST:
1) Paralityczno – drgawkowe (zwężenie źrenic, łzawienie, duszności, wymioty, ślinotok, bezdech, samorzutne oddawanie moczu i kału, drgawki, porażenie mięśni, utrata przytomności, porażenie centralnego układu nerwowego, śmierć; są to środki trwałe):
a) sarin (bezbarwny i bezwonny),
b) soman (bezbarwny o słabym zapachu kamfory),
c) V-gazy (bezbarwne i bezwonne),
d) tabun.
2) Parzące (trudno gojące się oparzenia i uszkodzenia układu oddechowego):
a) iperyt (gaz musztardowy – żółta, oleista ciecz o zapachu musztardy, czosnku i cebuli),
b) iperyt azotowy,
c) luizyt (bezbarwna ciecz o zapachu pelargonii).
3) Duszące (obrzęk płuc, duszności, bóle w klatce piersiowej, skurcz oskrzeli, śmierć w wyniku uduszenia; są to środki nietrwałe):
a) fosgen (bezbarwna, oleista ciecz),
b) dwufosfogen (bezbarwna, oleista ciecz o zapachu zbutwiałego siana),
4) Ogólnotrujące (blokowanie enzymów oddechowych, ulegają zahamowaniu najistotniejsze funkcje życiowe, śmierć):
a) cyjanowodór (kwas pruski – bezbarwna ciecz o zapachu gorzkich migdałów),
b) chlorocyjan (bezbarwny gaz o przenikliwym zapachu),
c) arsenowodór (3xcięższy od powietrza gaz o słabym zapachy czosnku lub cebuli).
5) Drażniące (silny kaszel, łzawienie, wodnisty katar i ślinotok, zakłócenia w oddychaniu, wymioty):
a) adamsyt,
b) chloroacetofenon,
c) chloropikryna (żółta, oleista ciecz o ostrym zapachu),
d) CS.
6) Psychochemiczne (zaburzenia psychiczne – halucynacje, zespoły urojeniowe, silne pobudzenia psychoruchowe, depresja):
a) LSD-25 (środek halucynogenny),
b) meskalina (halucynacje i zaburzenia czasu i przestrzeni),
c) psylocybina,
d) sernyl (silne pobudzenie, utrata kontroli, majaczenia).
7) Roślinobójcze (przy większym stężeniu niszczą rośliny uprawne):
a) pestycydy,
b) herbidycy,
c) defolianty.

Toksyny:
- bakteryjne – jad kiełbasiany (po 12 godz. lub w ciągu trzech dni – nudności, biegunka, zaburzenia wzroku, porażenie mięśni oddechowych) – naj. trucizna pochodzenia naturalnego
- roślinne – kurara (działanie paraliżujące), cykutotoksyna (szalej jadowity – silne pobudzenie, drgawki oraz wymioty)
- zwierzęce – od ryb jadowitych: fugu i mureny (działanie paraliżujące)
Toksyczne środki przemysłowe (TSP):
- amoniak (bezbarwny, lżejszy od powietrza gaz o przenikliwym zapachu, wywołuje ostry kaszel, obrzęk płuc, poparzenia skóry oraz utratę wzroku),
- chlor (żółtozielony gaz, cięższy od powietrza, wywołuje postępującą niewydolność oddechową, owrzodzenie spojówek, podrażnienia skóry, bóle głowy, niepokój),
- kwas azotowy (żółta ciecz o przykrym zapachu, wywołuje przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedmę płuc, oparzenia chemiczne skóry i błon śluzowych, porażenie wzroku),
- kwas siarkowy (bezbarwna, bezwonna, oleista ciecz, działanie jak kwas azotowy).
Ochrona:
- stosowanie indywidualnych środków ochrony dróg oddechowych i skóry,
- hermetyczne ukrycia przed skażeniami
- zabiegi sanitarne i specjalne.


BOJOWE ŚRODKU ZAPALAJĄCE

Historia bojowych środków zapalających:
1. „Ogień grecki” – pociski miotane z katapult w średniowieczu.
2. „Brandery” – małe, bezzałogowe okręty do wywoływania pożarów – XV-XVII w.
3. „Kule ogniste” – rozpalone żelazne pociski – XVI w.
4. I wojna światowa – miotacze ognia i bomby zapalające.
Bojowe środki zapalające – środki stosowane na polu walki oraz na zapleczu przeciwnika, służące do rażenia wojsk, wywoływania pożarów oraz do niszczenia sprzętu bojowego i dóbr materialnych nieprzyjaciela.
Podział BST:
1) Ciała stałe niewymagające do spalania tlenu atmosferycznego:
a) termit (mieszanina sproszkowanych metali oraz azotanu baru. Temp. spalania 3000C. Bomby lotnicze, pociski artyleryjskie, ręczne granaty zapalające).
2) Ciała stałe wymagające do spalania tlenu atmosferycznego:
a) elektron (stop metali, temp. spalania ok. 800C. Korpus bomb termitowych),
b) fosfor biały (temp. spalania ok. 1200C
3) Ciała ciekłe i półciekłe:
a) napalm (produkty pochodzenia naftowego oraz sole kwasów organicznych; temp. spalania 800-1000C; bardzo dobra przylepność; czasami wydziela toksyczny dym podrażniający oczy i układ oddechowy; miotacze ognia, bomby lotnicze, pociski artyleryjskie),
b) pirożel (podobny skład i właściwości co napalm – temp. spalania ok. 1600C).


BROŃ BIOLOGICZNA

Historia broni biologicznej:
1. Epidemia dżumy – 1348 – 1350r. – śmierć 1/3 mieszkańców Europy.
2. Epidemia „hiszpanki” –1918 – 1919r. – 20 mln ludzi.
3. Aleksander Macedoński – pozostawianie zwłok
4. Tatarzy – 1347r. – przerzucanie w Kaffa zwłoki chorych na dżumę przez mury.
5. Francisco Pizarro – walki z Indianami.
6. I wojna światowa – bakterie wąglika – niszczenie transportów koni i mułów.
Broń biologiczna – (broń B, broń bakteriologiczna) – broń masowego rażenia, w skład której wchodzą różne drobnoustroje chorobotwórcze (wirusy, bakterie, riketsje, pierwotniaki) oraz ich toksyny wywołujące epidemie chorób wśród ludzi, zwierząt i roślin.
Podział broni biologicznej:
1) Bronie wirusowe:
a) Ebola (wysoka, temperatura, krwawienie ze wszystkich otworów ciała, bóle stawów po 2-3 dniach).
2) Bronie bakteryjne:
a) cholera (silny nieżyt jelitowo – żołądkowy, odwodnienie organizmu, śmierć),
b) dżuma (wysoka gorączka, obrzęk płuc, zgon po 2-5 dniach),
c) wąglik (początkowo jak zwykła infekcja, potem wymioty, bóle stawów, krwotoki)
3) Bronie riketsjowe (riketsje – małe bakterie wewnątrzkomórkowe będące pasożytami):
a) dur brzuszny (infekcja żołądka, silna gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, owrzodzenie jelit).
4) Bronie grzybiczne:
a) mytotoksyny (zaburzenia w funkcjonowaniu układu oddechowego oraz powstawanie infekcji ropnych)
Rozprzestrzenianie broni biologicznej:
1. Podrzucanie zakażonej żywności, odzieży, materiałów opatrunkowych.
2. Skażenie ujęć wody.
3. Przenoszona w listach.
4. Naturalni nosiciele (pchły, pluskwy, wszy, szczury, myszy).
5. Napad powietrzny.
Ochrona przed bronią biologiczną:
1. Stosowanie indywidualnych środków ochrony dróg oddechowych i skóry.
2. Hermetyczne ukrycia przed skażeniami.
3. Zabiegi sanitarne.
4. Szczególne zasady higieny osobistej.

Dodaj swoją odpowiedź
Edukacja dla bezpieczeństwa

Broń A-atomowa B-biologiczna C-chemiczna

A) BROŃ JĄDROWA I JEJ RODZAJE
Broń wykorzystująca energię wydzielaną podczas łańcuchowej reakcji rozpadu izotopów uranu 233U lub 235U, plutonu 239Pu lub 241Pu (broń atomowa) albo podczas syntezy jąder izotopów wodoru (broń termoją...

Edukacja dla bezpieczeństwa

Broń biologiczna i chemiczna

BROŃ BIOLOGICZNA
Broń wykorzystująca chorobotwórcze bakterie, toksyny i wirusy do wywoływania epidemii chorób zakaźnych; do przenoszenia broni biologicznej mogą być używane np. pociski, bomby lotnicze, pojemniki z zakażonymi owadami....

Edukacja dla bezpieczeństwa

Broń jądrowa, chemiczna, biologiczna, czyli ABC :]

BROŃ JĄDROWA
256 U - reakcja łańcuchowa --> promieniowanie cieplne,
promieniotwórcze, przenikliwe, impuls elektromagnetyczny
1 kt - 1 kilotona (1`000 ton trotylu)
1 Mt - 1 megatona (1`000`000 ton trotylu)
4 g trotylu = śmie...

Edukacja dla bezpieczeństwa

Broń konwencjonalna, jądrowa, biologiczna, BST

BROŃ KONWENCJONALNA
· biała
1. sieczna
2. kująca
3. drzewcowa
4. obuchowa
· palna
a. strzelecka: kaliber do 20 mm
-pistolety, rewolwery do 50m
-pistolety maszynowe, karabinki automatyczne do 450m
-granatn...

Edukacja dla bezpieczeństwa

Broń

BROŃ, środki techn. przeznaczone do celowego obezwładniania (rażenia) ludzi i zwierząt oraz niszczenia różnego rodzaju obiektów (budowli, sprzętu techn.) i roślinności podczas walki (broń bojowa), a także do pozorowania lub nauczania dz...