Pamiętnik Robinsona Crusoe.

Wyruszyłem w morską podróż, by życia na nim i smaku przygód zaznać. Dokonałem tego dzięki mojemu przyjacielowi, Jakubowi, który wprowadził mnie na statek swojego ojca. Ponad tydzień już minął, od kiedy opuściłem ciasne uliczki Yorku, płynę wciąż dalej i nie wiem kiedy stanę na lądzie. Z całej załogi jestem najmłodszym pasażerem i jedyną osobą od wielu lat, która na tym statku odbywa swój pierwszy rejs w swoim życiu, więc przez innych jestem przezywany szczurem lądowym lub słodkowodną rybą.

Przedwczoraj nad naszym statkiem przeszła burza, wywołując niesłychanie wielkie fale, przynajmniej dla mnie, a ja po raz pierwszy poczułem co to prawdziwy strach o własne życie, choć w końcu otrzymałem to czego pragnąłem - pierwszą przygodę na morzu i jakże niebezpieczną. Była to dla mnie największa burza, jaką kiedykolwiek widziałem. Może dlatego, iż na wodzie wszystko wydaje się trudniejsze i cięższe do zniesienia niż na lądzie, gdy jest się ukrytym bezpiecznie pod dachem domu. Bałem się jednak, iż już w tej pierwszej wyprawie morskiej zginę, podobnie jak moi bracia, ale na szczęście żyję i nie zaznałem żadnego uszczerbku. Niestety, z tego co usłyszałem dzisiaj podczas śniadania od ojca Jakuba, zbliża się jeszcze większy sztorm. Jeśliby wierzyć temu co mówił kapitan, a nie wydaje mi się by było to kłamstwo lub żart, najpóźniej pojutrze możemy spodziewać się drugiego, o wiele silniejszego ataku zeszłej burzy. Tak, jakby to co już przeżyłem, było tylko zapowiedzią o wiele większej zawieruchy. Z relacji innych marynarzy dowiedziałem się, iż statek może nie wytrzymać takiego naporu fal i ulegnie zatopieniu. Od tego czasu prawie ciągle siedzę przy oknie w mojej kabinie i obserwuję niebo, czy nie ma jakiegoś śladu nadchodzącej nowej nawałnicy. Większe zachmurzenie niż zwykle lub dalekie błyskawice, to znaki z obawą wypatrywane przeze mnie. Wsłuchuję się, próbując uchwycić jakikolwiek dźwięk przypominający grzmot piorunów, lecz dotychczas nie ma żadnych oznak zaczynającej się przyszłej, być może, katastrofy dla mnie i reszty załogi. Mimo, że niebo jest pogodne, dzisiejszej nocy ma nastąpić przepowiadany już wielki sztorm. Nie wierzę, aby mogłoby się to stać tej nocy, bo słońce już zachodzi, a nieboskłon nadal jest przejrzysty. Ale nie jestem zawodowcem, nie pływam po morzu od kilkunastu lat i nie umiem przewidywać pogody tak jak ci którzy to robią chyba od zawsze.

Jutro o świcie okaże się, czy przewidywania te były słuszne. Jednak nawet teraz nie żałuję, że uciekłem z domu i bez zezwolenia wsiadłem na ten statek. Jeżeli rzeczywiście rozbijemy się podczas sztormu, będę szczęśliwy, że zginę zaznawszy pełnej wolności, jak ptaki, i przeżywszy w życiu choć jedną prawdziwą przygodę. Jeśli zaś dopłynę cało do brzegu będę miał możliwość dalszego podróżowania i poznawania kolejnych zakątków świata.
Oby tylko nie sprawdziły się mroczne przepowiednie kapitana i marynarzy.

Dodaj swoją odpowiedź
Język polski

Charakterystyka Robinsona Crusoe

"Przypadki Robinsona Crusoe" to utwór Daniela Defoe przedstawiający przygody młodzieńca żyjącego w XVII w. Jego największym marzeniem były dalekie podróże morskie. Niestety jego rodzice po stracie synów nie chcieli ryzykować ut...

Język polski

Charakterystyka Robinsona Crusoe.

Robinson Kruzoe jest głównym bohaterem powieści Daniela Defoe’a pt.: ,,Przypadki Robinsona Kruzoe”, której akcja toczy się w XVII w. Robinson był najmłodszym synem zamożnego, angielskiego kupca z Yorku, skąd Robinson zresztą pochodził...

Język polski

Charakterystyka Robinsona Crusoe.

Robinson Kruzoe jest głównym bohaterem powieści Daniela Defoe’a pt.: ,,Przypadki Robinsona Kruzoe”, której akcja toczy się w XVII w. Robinson był najmłodszym synem zamożnego, angielskiego kupca z Yorku, skąd Robinson zresztą pochodził...

Język polski

Charakterystyka Robinsona Crusoe.

Nie co dzień spotykamy bohatera, który swą determinacją i chartem ducha potrafi urzeczywistnić swoje marzenia. Przykładem takiej postaci jest główny bohater książki Daniela Defoe -Robinson Kruzoe.
Ta droga do szczęścia wcale nie by...

Język polski

Motywy literackie z języka polskiego.

Arcydzieła polskie
1. Jan Kochanowski – Treny
2. Adam Mickiewicz – Pan Tadeusz
3. Stanisław Ignacy Witkiewicz – Szewcy
4. Witold Gombrowicz – Ferdydurke
5. Twórczość Wisławy Szymborskiej
Artysta i sztuka
Ant...