Straszne - opowiadanie z retrospekcją.

Dzień dobry dzieci- powiedział nauczyciel i zajął należne mu miejsce. –Dziś opowiem wam historie z życia wzięta, która przytrafiła się mojemu dziadkowi. A wiec ....
Dzień dobry! – Powiedział Ignacy wchodząc do domu. Och... jaka miła niespodzianka-powiedziała ciocia Rozalia, pokazując gościowi gdzie może postawić swoje bagaże i gdzie będzie jego pokój. –A gdy już się rozpakujesz zapraszam do kuchni na posiłek.
Zasiedliśmy do stołu . Powiedz Ignacy co Cię do nas sprowadza ?- Zapytał wujek Henryk.
-Słyszałem że tu w okolicy straszy i przyjechałem to sprawdzić.-Spojrzał podejrzliwym wzrokiem Ignacy, usiłując wyczytać coś z oczu cioci i wujka. Ich odpowiedz była krotka –nie to tylko plotka. Mimo zapewnień, młodzieniec postanowił rozejrzeć się po okolicy i popytać sąsiadów. Nikt na ten temat nie chciał się wypowiedzieć, dziwili się tylko jak Ignacy może mieszkać w tak obskurnym domu. Młodzieniec uparł się ze znajdzie odpowiedz na nurtujące go pytanie za wszelka cenę. Pewnej nocy gdy obudziły go dziwne odgłosy dochodzące ze strychu postanowił to sprawdzić, ubrał się i zachowując nieziemski spokój udał się na strych. Nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie to że cały czas ktoś wołał o pomoc a nikogo w pobliżu młodzieniec nie widział. NIE były to glos jednej osoby tylko wielu osób. Ignacego opanował strach, mimo to postanowił odkryć jakie postacie kryją się pod tymi glosami. Przeszukał cały strych, gdy już myślał ze już wszystko przeszukał ze każdy zakamarek został przez niego odkryty, nagle zauważył ze w kominku leży potłuczone lustro a w nim mnóstwo twarzy . Zemdlał .... Rano obudził się przypięty do lóżka, a nad nim stoją ciocia Rozalia i wujek Henryk wraz z wszystkimi sąsiadami. Mieli ze sobą kadzidła, o lejki ,dziwne przedmioty... Co się dzieje ? –pomyślał Ignacy . Gdy zorientowali się ze chłopak się budzi udali się na naradę, nie spodziewali się, ze jest taki silny i ze zwykłe sznurki go przytrzymają przy łóżku. Urwał je i wyskoczył przez okno ,a gdy wrócili z narady jego już nie było. Wyjrzeli przez okno i zobaczyli jak Ignacy pędzi jak szalony na rowerze, a gdy on się obejrzał ujrzał w oknie zamiast normalnych ludzi , żywe trupy o wyłupiastych oczach. Pędził tak szybko ze 30 min był już w domu, dopiero wtedy zrozumiał co by się mogło stać gdyby nie wyrwał się ze szponów zombi. Przyrzekł sobie ze już nigdy nie wyjedzie poza swoje miasto. Nauczyciel spojrzał na dzieci i powiedział – Nigdy nie uciekajcie z domu, ani nigdy nie wyruszajcie w nieznane sami, widzicie co się stało z moim dziadkiem.

Dodaj swoją odpowiedź
Język polski

Straszne - opowiadanie z retrospekcją.

Dzień dobry dzieci- powiedział nauczyciel i zajął należne mu miejsce. –Dziś opowiem wam historie z życia wzięta, która przytrafiła się mojemu dziadkowi. A wiec ....
Dzień dobry! – Powiedział Ignacy wchodząc do domu. Och... jak...